Stakeholder Analysis

تحلیل ذی‌نفعان چیست؟

تحلیل ذی‌نفعان فرایند شناسایی افراد و گروه‌های اثرگذار یا اثرپذیر و بررسی منافع، قدرت، موضع، منابع و روابط آنهاست. هدف فقط ساخت یک ماتریس قدرت/علاقه نیست؛ هدف فهمیدن این است که چه کسی می‌تواند اجرا، مشروعیت یا نتیجه را تغییر دهد.

چرا تحلیل ذی‌نفعان مهم است؟

تصمیم‌های فنی در محیط چندبازیگری ممکن است به دلیل مقاومت، بی‌اعتمادی، تضاد منافع یا کمبود ظرفیت شکست بخورند. تحلیل ذی‌نفعان این ابعاد را زودتر وارد طراحی می‌کند.

چگونه از آن استفاده کنیم؟

  1. فهرست اولیه بازیگران را از گروه‌های متاثر، مجریان و تصمیم‌گیران بسازید.
  2. منافع و نگرانی هر گروه را با شواهد از حدس جدا کنید.
  3. قدرت رسمی، غیررسمی و شبکه‌ای را تفکیک کنید.
  4. موضع فعلی و امکان تغییر موضع را ثبت کنید.
  5. راهبرد مشارکت، ارتباط یا کاهش ریسک را متناسب با هر گروه تعریف کنید.

محدودیت و خطای رایج

ماتریس‌ها واقعیت را ساده می‌کنند و ممکن است گروه‌های ناهمگون را یکپارچه نشان دهند. تحلیل باید به‌روز شود و جای گفت‌وگو یا داده واقعی را نگیرد.

جای این مفهوم در نقشه یادگیری

این مدخل بخشی از حوزه سیاست‌گذاری عمومی است. برای دیدن مفاهیم نزدیک و جای این مفهوم در یک مسئله بزرگ‌تر، صفحه مادر این حوزه را ببینید.

از مفهوم به تصمیم و عمل

اگر تعریف را می‌دانید و می‌خواهید از آن در یک تصمیم واقعی استفاده کنید، این مسیرهای نزدیک بیشترین ارتباط را با همین مفهوم دارند:

روش اجرا

روش انتخاب ابزار سیاستی؛ از سازوکار مسئله تا بسته قابل اجرا

وقتی تحلیل ذی‌نفعان نشان می‌دهد گروه‌ها از نظر اثرپذیری، قدرت، ظرفیت اجرا یا واکنش رفتاری متفاوت‌اند، این تفاوت‌ها را وارد مقایسه ابزارها، اثر توزیعی، بار اداری و ریسک اجرا کنید؛ نقشه ذی‌نفعان به‌تنهایی ابزار سیاستی را انتخاب نمی‌کند.

روش اجرا

روش طراحی ارزیابی سیاست؛ از سؤال تا داده و بازنگری

برای گروه‌های متاثر یا کم‌صدا که تحلیل ذی‌نفعان آشکار کرده است، از پیش روشن کنید چه سؤال، داده، تفکیک گروهی و ملاحظه اخلاقی لازم است تا ارزیابی فقط میانگین کل را نبیند؛ تحلیل ذی‌نفعان جای طراحی ارزیابی را نمی‌گیرد.

Theory of Change

نظریه تغییر

نظریه تغییر توضیح می‌دهد یک مداخله از چه مسیر علّی قرار است به نتیجه برسد و چه فرض‌هایی برای کارکردن این مسیر لازم است. معمولاً بین ورودی و فعالیت، خروجی، پیامدهای کوتاه و بلندمدت و اثر نهایی تمایز می‌گذارد.

Policy Instruments

ابزارهای سیاستی

ابزارهای سیاستی سازوکارهایی هستند که حکومت یا نهاد عمومی از طریق آنها می‌کوشد رفتار، منابع، اطلاعات، حقوق یا ظرفیت اجرا را تغییر دهد. مقررات، مالیات و یارانه، اطلاع‌رسانی، قرارداد، استاندارد، ارائه مستقیم خدمت و ابزارهای داوطلبانه نمونه‌هایی از خانواده‌های مختلف‌اند؛ انتخاب ابزار باید به سازوکار مسئله و زمینه اجرا متصل باشد.

Policy Evaluation

ارزیابی سیاست

ارزیابی سیاست بررسی نظام‌مند طراحی، اجرا، خروجی‌ها و پیامدهای یک سیاست است تا مشخص شود چه اتفاقی افتاده، چرا رخ داده و تا چه اندازه می‌توان تغییر مشاهده‌شده را به مداخله نسبت داد. نوع سؤال تعیین می‌کند از ارزیابی فرایند، نتیجه، اثر یا ترکیبی استفاده شود.

یادداشت برای دور بعدی

چه چیزی در این صفحه درست نیست؟

یادداشت روی همین هاست ثبت می‌شود و در صف خصوصیِ بازخورد می‌ماند تا در نوبت بعدی به فهرست اقدام منتقل شود.